Młodzież w Polsce słabo orientuje się w zasadach funkcjonowania i strukturach władzy państwowej. Każdy obywatel Rzeczpospolitej ma wprawdzie świadomość istnienia: Urzędu Prezydenta, Sejmu, Senatu, Rady Ministrów, Sądu Najwyższego czy Trybunału Konstytucyjnego - jednak zakres ich kompetencji i relacje między nimi nie są powszechnie znane. Taka diagnoza wiedzy obywatelskiej była punktem wyjścia inicjatorów projektu. Autorzy programu stali na stanowisku, że uczeń, w okresie swej edukacji szkolnej, powinien mieć szansę zgromadzenia doświadczeń, które dłużej, niż wykład nauczyciela, pozostaną w jego pamięci. Program "Civis Polonus", oprócz przeżyć intelektualnych, miał za zadanie dostarczyć uczniom właśnie takich doświadczeń, a przez to rozbudzić zainteresowanie uczestnictwem w życiu demokratycznym we własnym środowisku.

Pierwsza edycja programu z 1994 roku została bardzo pozytywnie przyjęta przez uczestników.

Podczas programu uczniowie zapoznali się z pracą:

• władzy ustawodawczej - Sejmu i Senatu
• władzy wykonawczej - Urzędu Prezydenta, Rządu
• władzy sądowniczej - Sądu Najwyższego, Rzecznika Praw Obywatelskich, Trybunału Konstytucyjnego

Odbyły się także spotkania na temat IV władzy, na które zaproszeni zostali dziennikarze.

W ramach bloku zajęć warsztatowych, w małych grupach, prowadzone były gry i symulacje dotyczące odpowiednio: procesów decyzyjnych, kompetencji urzędów, oraz ćwiczenia praktyczne przygotowujące do samodzielnej aktywności na rzecz swoich społeczności lokalnych. Te zajęcia ułatwiają zrozumienie zagadnień omawianych w czasie spotkań z przedstawicielami wspomnianych urzędów.

Osią programu była symulacja obrad Senatu RP zorganizowana we współpracy z Działem Edukacyjnym Kancelarii Senatu RP. W czasie symulacji uczestnicy grali rolę senatorów obradując nad konkretnym przypadkiem, a następnie w drodze głosowania podejmowali decyzję. W trakcie pierwszej edycji programu symulacja dotyczyła granicy wieku zawierania małżeństw i była najwyżej ocenionym przez uczestników elementem programu.